- Informacje
- Opisy z książek i gier
– Mam na myśli kostropate potworzysko, długie na dwa sążnie, przypominające obrośnięty glonami pniak, mające dziesięć łap i szczęki jak piły.Geralt o żagnicy[1]
Żagnica, właściwie Everetia maxiliosa pitti, zwana na początku Geraltią, na cześć jej odkrywcy – stawonóg z rzędu Amphipoda, z gromady wielkoszczękich. Drapieżny, wodny skorupiak.
Charakterystyka[]
Żagnica posiada twardy, najeżony wyrostkami pancerz, chwytne odnóża głowowe, cztery pary szczękonóżek zakończonych ostrymi kleszczami oraz silny, płaski wachlarz ogonowy, dzięki któremu pływa. W paszczy ma strasznie ostre, piłowate zęby. Cała jest zielona i porośnięta po części wodorostami, które pomagają jej się maskować[1].
Żywi się ciepłokrwistymi zwierzętami, zaczynając od bydła, a kończąc na ludziach[1].
Większość czasu spędza pod wodą[1].
Przez wieki naukowcy uważali ją za gatunek mityczny, w przeciwieństwie do wiedźminów, którzy już wcześniej znali tego typu stworzenia i walczyli z nimi[1].
Historia[]
Przed przybyciem ludzi[]
Zanim człowiek zaczął zmieniać naturalny bieg rzeki i zanieczyszczać ją, żagnice żyły w Pontarze i polowały na karłowate morświny rzeczne[1].
Mimo tego, że naukowcy nigdy nie potwierdzili istnienia tego gatunku, był on znany prostym ludziom i wiedźminom od lat[1].
Ewolucja[]
Żagnice musiały przystosować się do nowych warunków, jako, że ludzie pokopali kanały w górze rzeki i wytępili morświny. Przez przegrody i tamy prąd osłabł, a rzeka zamuliła się. Większość żyjących w niej ryb wymarła, z kolei żagnice zdawały się wyginąć[1].
Tak naprawdę ewoluowały, przechodząc rożne zmiany. Ludzie, przewożący na barkach zwierzęta gospodarskie odbudowali ich łańcuch pokarmowy. Potwory zaczęły wyjadać trzodę, co po jakimś czasie, gdy zaczęli znikać również ludzie, zwróciło uwagę przewoźników[1].
Odkrycie[]
W roku 1267 wiedźmin Geralt z Rivii został wynajęty, aby wyeliminować żagnicę atakującą łodzie. Przez cały rejs rozmawiał z magistrem Linusem Pittem, z którym dyskutował na temat historii delty i potwora na którego polował[1].
Gdy na pokład weszli temerscy agenci, udający celników, żagnica niespodziewanie pojawiła się i w środku starcia wciągnęła ich przywódcę pod wodę. Linus Pitt był zachwycony odkryciem "nowego" gatunku, który z początku chciał nazwać na cześć wiedźmina. Był to pierwszy udokumentowany atak tego stworzenia[1].
