- Informacje
- Opisy z książek i gier
Dane z książek Sapkowskiego[]
– Tak, to prawda. Podbili Metinnę, Maecht, Nazair, Ebbing, wszystkie królestwa na południe od Gór Amell.
Na Południu, hen za górami Amell, w Ebbing, w krainie zwanej Pereplutem, (...) koszmar senny gwałtownie zbudził nad ranem starego pustelnika Vysogotę.
I ruszyliśmy na południe, ku Stokom, krainie położonej u podnóża Gór Amell.
(...) na południu i zagradzający szlak potężny, zębaty, jarzący się śniegami i lodowcami łańcuch górski. Góry Amell. I wznoszący się nawet ponad piłę Amellu groźnie majestatyczny, graniasty jak ostrze mizerykordii obelisk Gorgony, Góry Diabła.
Riedbrune leży bowiem w wylocie przecinającej Góry Amell doliny Dol Newi, poprzez przełęcz Theodulę łączącej Stoki i Zarzecze z Mag Turga, Geso, Metinną i Maecht, krajami już od dawna podległymi nilfgaardzkiemu imperium.
Na południu, coraz bliżej i coraz groźniej, wznosiły się góry Amell. I spiczasta iglica Gorgony, Góry Diabła, tonąca w chmurach szybko zasnuwających całe niebo.
Na Południu, hen za górami Amell, w Metinnie, w krainie zwanej Stojeziory, w miejscu oddalonym od miasta Ellander i świątyni Melitele o pięćset mil lotem wrony, koszmar senny gwałtownie zbudził rybaka Gostę.
Dawniej kupce po jaszmę, po kamień zielony chodzili do Amellu, przez przełęcz, tamój kopalnie są. Tamój jaszmę dobywają.
Opowiadanie Droga, z której się nie wraca, w zbiorze Maladie i inne opowiadania
– Jaszma to oczywiście jaspis, a zielony kamień to jadeit, z którego słyną kopalnie w Amell – ciągnął Korin. – A do Amell można dojść tylko przez Klamat, przez przełęcz.
Opowiadanie Droga, z której się nie wraca, w zbiorze Maladie i inne opowiadania