- Informacje
Nie wierzyłem w to, co kapłanki mówiły - że kara na nas spadnie. Że niby żelazo ziemi wybieramy, przekuwamy na pancerze, a potem ludzie w nich śmierć niosą... Że Freyja nas ukarze. Może i prawdę mówiły...Axel do Geralta[1]
Axel an Tordarroch – ocalały przyboczny jarla Undvik z klanu Tordarroch.
Wiedźmin 3: Dziki Gon[]
Atak lodowego giganta i ucieczka z Undvik[]
Gdy zimą 1272 z jaskiń pod Undvik wyszedł Myrhyff i zaczął pustoszyć posiadłości klanu Tordarroch, jarl Harald Psia Gęba stanął do walki z potworem w towarzystwie swojej drużyny. Axel rzucił się, aby pomóc władcy, jednak dotarł do niego za późno. Gdy wojownik zobaczył Haralda który jako ostatni walczył z gigantem, ruszył na olbrzyma z mieczem. Wtedy Axela pochwyciła jedna z syren służących gigantowi i uniosła skelligijczyka w powietrze. Wojownik dał radę wyrwać się ze szponów latającej bestii, jednak stracił przytomność spadając na skały z wysokości. Nieprzytomnego Axela uratowali uciekający z innej wsi, a ten ocknął się dopiero na statku z dala od swojej rodzinnej wyspy. Wojownik obwiniał się potem o słabość i porażkę. Smutny przesiadywał wraz z innymi uchodźcami w karczmie Nowy Port, zarządzanej przez karczmarza Jonasa z Undvik.
Kiedy Geralt zbiera informacje na temat klanu Tordarroch i jego rodzimej wyspy, może spotkać się z Axelem i porozmawiać z nim o jego drużynie i domniemanej śmierci jarla Undvik.