- Informacje
- Opisy z książek i gier
Corbett – piąty król Cintry z dynastii Kruków-Cerbinów w latach 1197-1209, syn Corama i Fiony, mąż Elen z Kaedwen, ojciec Dagorada[1].
Za czasów jego panowania Cintra pogrążała się w chaosie, zagraniczni bardowie określali dwór cintryjski jako chlew, mordownia, spelunka i zamtuz[1].
Biografia[]
Młodość i małżeństwo[]
Corbett urodził się jako jedyny legalny syn Corama II i Fiony. W wieku 18 lat wstąpił na tron. Krótko po koronacji ożenił się z Elen[1].
Elen nie miała z Corbettem lekkiego życia. Król, zwłaszcza gdy sobie wypił, nie raz i nie dwa krzyczał, że ma dosyć „świętoszkowatej” żony i niejednej ze swych licznych faworyt przyrzekał rychły ślub i wyniesienie na tron. Jej ojciec, król Benda, rozwścieczony traktamentem, jaki spotykał córkę w Cintrze, chciał zabrać ją z powrotem do Ard Carraigh nawet ryzykując konflikt i zerwanie stosunków dyplomatycznych, ale królowa zaprotestowała. Szło jej wówczas nie o siebie, ale o syna, Dagorada, który bez niej byłby niepewny losu na rozpustnym i niebezpiecznym dworze[2].
Rządy[]
Rządy Corbetta to bardzo zły okres w historii Cintry. Nie było wcale przesady w słowach pieśni i pamfletów zagranicznych minstreli, którzy dwór cintryjski nazywali chlewem, mordownią, spelunką i zamtuzem[1].
Zaniedbując rządy i politykę zagraniczną, król trawił czas na hulankach, pijaństwach i rozpuście. Dworem trzęsły kochanki i faworyty, o sprawach państwowych decydowali kochankowie i faworyci, skarb okradali komilitoni od kielicha i kiecki, poddanych i sąsiadów antagonizowali skorumpowani zausznicy i totumfaccy. Donosiciele pracowali pilnie, opozycja i niezadowoleni szli do więzień, na szafoty lub na wygnanie[1].
Śmierć[]
Pod koniec swego życia, w wieku lat zaledwie 30, chory na syfilis Corbett bywał częściej pijany niż trzeźwy i był marionetką w ręku faworyt i miłośnic. Umarł z przedawkowania jakichś znachorskich leków czy też niepewnych „eliksirów”, ale trucizny też nie wykluczano. Rządy po nim objął syn, Dagorad[1].
Uwagi[]
- Elen zmarła w niecały rok po śmierci Corbetta - gdyby nie to, niechybnie podejrzewanoby truciznę[1][2].
- W drugim roku panowania króla, mistrz typograf Johann Froben Junior wydrukował egzemplarz Uwag o śmierci niechybnej dla Akademii Cintryjskiej[3].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Hasło Corbett król Cintry, [w:] A. Sapkowski, Niektóre drzewa genealogiczne, oprac. M. Skrzyński, 2014.
- ↑ 2,0 2,1 Hasło Elen z Kaedwen, [w:] A. Sapkowski, Niektóre drzewa genealogiczne, oprac. M. Skrzyński, 2014.
- ↑ A. Sapkowski, Pani Jeziora, Warszawa 2020 (ebook), s. 97.
 |
 |