FANDOM


Dane z książek Sapkowskiego

Tymczasem jednak o jej rękę winni ubiegać się młodzieńcy. Tacy jak siostrzeniec naszego króla Brana, ten oto Crach an Craite, który przybył tu w tym właśnie celu.

Ostatnie życzenie

Jarl Crach an Craite, jak pamiętacie nie podpisał z Nilfgaardem zawieszenia broni, regularnie ich kąsa, napada i pali nadmorskie osady i forty w Prowincjach. Nilfgaardczycy nadali mu przezwisko Tirth ys Muire, Dzik Morski. Straszą nim dzieci!

Krew elfów

Przypomnijcie sobie Cracha an Craite, Dzika z Morza!
– To prawda – pokiwał głową Demawend. – Crach poprzysiągł Nilfgaardowi krwawą zemstę. Za Eista Tuirseach, zabitego w Marnadalu. I za Calanthe. Gdybyśmy uderzyli na lewy brzeg, Crach wesprze nas całą siłą Skellige.

Krew elfów

– Król... – zająknął się Crach. – Jest na morzu, Modron. Szuka szczątków... I ciał. Od wczoraj...
– Dlaczego im na to pozwolił? – krzyknęła królowa. – Jak mógł do tego dopuścić? Jak ty mogłeś do tego dopuścić, Crach? Jesteś jarlem Skellige! Żaden drakkar nie ma prawa wyjść w morze bez twojego zezwolenia! Dlaczego zezwoliłeś, Crach?
Wuj jeszcze niżej opuścił rudą głowę.
[...]
Crach an Craite wstał, wyprostował się, rysy jego ogorzałej twarzy stwardniały. Szybkim ruchem wyciągnął z pochwy pozbawiony ozdób, prosty stalowy miecz, obnażył lewe przedramię, poznaczone zgrubiałymi białymi szramami.

Krew elfów

– Yennefer dostrzegła górującą nad innymi głowami rudą czuprynę Cracha an Craite, jarla Skellige, jako jeden z ostatnich schodzącego z pokładu „Ringhoma”. Jarl wykrzykiwał rozkazy, wydawał polecenia, sprawdzał, troszczył się. Dwie wpatrzone w niego kobiety, jedna jasnowłosa, druga ciemna, płakały. Ze szczęścia. Jarl, pewny wreszcie, że wszystkiego dopilnował i o wszystko zadbał, podszedł do niewiast, zgarnął obie niedźwiedzim uściskiem, obie ucałował. A potem podniósł głowę i zobaczył Yennefer. Jego oczy zapłonęły, ogorzała twarz stwardniała jak kamień rafy, jak mosiężny umb tarczy.

Wieża Jaskółki

– Pachniał morzem, solą, smołą, zmęczeniem. Spojrzała w jego jasne oczy i natychmiast rozbrzmiał jej w uszach bojowy okrzyk berserkerów, łomot tarcz, szczęk mieczów i toporów. Wrzask mordowanych. Wrzask ludzi, skaczących do morza z płonącej "Darii".

Wieża Jaskółki

– Nie popłyniesz – powtórzył. – Cóż takiego pozwala ci tak mniemać? Czyżby to, że niegdyś łączyły nas miłosne uniesienia? Nie licz na to, Yennefer. Co było, a nie jest, nie pisze się w rejestr.

Wieża Jaskółki

Dane z gry GWINT: Wiedźmińska Gra Karciana

Wpis z Księgi Nagród

Zwój 1: Młodemu Crachowi przepowiedziano, że pewnego dnia zetrze się na wzburzonych wodach Skellige z wrogim Wyspom władcą. Młody an Craite wyglądał tej chwili całe życie.
Zwój 2: Przekonany, że chodzi o nilfgaardzkiego imperatora, Crach bezustannie nękał jego flotyllę. Nie mógł się doczekać, kiedy stanie z cesarzem twarzą w twarz – i zedrze mu ze skroni koronę.
Zwój 3: Mijały lata, dekady, Crach zatopił dziesiątki nilfgaardzkich galer… Ale cesarz pozostawał na lądzie. Widać miał pilniejsze sprawy na głowie, niż poskromienie skalistych wysepek.
Zwój 4: Crach uznał, że wyrocznia musiała się pomylić. Pogodzony, przestał wypatrywać zapisanej w gwiazdach bitwy… Aż na wody Skellige spłynął Naglfar, upiorny drakkar, dowodzony przez króla Dzikiego Gonu.
Skrzynia 1: Ze względu na zajadłość i spustoszenie, jakie czynił w nadmorskich prowincjach znienawidzonego cesarstwa, Crach zyskał wśród Nilfgaardczyków miano Tirth ys Muire, Dzika Morskiego. Zadowolony z nadanego przez wroga przydomka, Crach kazał przyozdobić dziób klanowego drakkaru podobizną rozwścieczonego odyńca. Ponoć wyrzezano go z gałęzi świętego dębu, Gedyneitha. Może dlatego kiedy drakkar Cracha taranował burtę wrogiego okrętu, ślepia dzika rozbłyskiwały na czerwono…
Skrzynia 2: Crach ma dwoje dzieci: syna Hjalmara i córkę, Cerys. Pytany, kogo chętniej widziałby jako swego dziedzica i następcę, ciężko wzdychał. Hjalmar przypominał mu siebie za młodu: rzutki, bitny, żądny chwały… Świetny wojownik, ale jarl? Z kolei Cerys miała wszystkie przymioty pożądane u władcy, ale była kobietą. Czy Wyspiarze byli gotowi, by uznać jej przewodnictwo? Czas miał pokazać…
Skrzynia 3: Młody Crach – z bujną ryżą brodą i szerokim uśmiechem, owiany sławą pogromcy nilfgaardzkiej armady – zawrócił w głowie wielu kobietom. Była wśród nich nawet słynna Yennefer z Vengerbergu. Według plotek, Crach miał jej się oświadczyć. Czarodziejka uśmiechnęła się, pocałowała w czoło… Po czym otworzyła portal i zniknęła z wysp na blisko trzydzieści lat.

GWINT: Wiedźmińska Gra Karciana
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.