- Informacje
Dom Ze Szkła – komiks autorstwa Paula Tobina, pierwszy tom serii komiksowej wydawanej przez Dark Horse, nieoparty na twórczości Andrzeja Sapkowskiego, wydany w pięciu częściach w 2014 roku.
Opis wydawcy[]
Podczas wędrówki przez nawiedzony Czarny Las wiedźmin Geralt - słynny łowca potworów - spotyka Jakuba, owdowiałego rybaka. Jak się okazuje, żona mężczyzny, Marta, nawet po śmierci nie chce opuścić posiadłości zwanej Domem ze szkła. Niekończące się korytarze, gdzie niebezpieczeństwo czai się za każdym rogiem, oraz skrywana przez dom tajemnica sprawią, że Geralt będzie musiał wznieść się na wyżyny swoich wiedźmińskich umiejętności, aby nie tylko rozwiązać związaną z Martą i Jakubem zagadkę, ale i przeżyć.
Autorzy[]
- Paul Tobin (scenariusz)
- Joe Querio (rysunki)
- Carlos Badilla (kolory)
- Mike Mignola i Dave Stewart (okładka)
- Dave Johnson, Dan Panosian i Joe Querio (strony tytułowe rozdziałów)
- Karolina Stachyra i Karolina Niewęgłowska (tekst polski)
Streszczenie[]
Podczas wędrówki przez Angren Geralt spotyka na skraju Caed Dhu myśliwego Jakuba. Jak się okazuje, mężczyzna od dziewięciu lat mieszka nad jeziorem, w niegościnnej głuszy, z powodu swojej zmarłej żony Marty, która nawiedza las jako bruxa. Dla Jakuba jest to jedyny sposób, aby mógł być choćby blisko swojej ukochanej. Spragniony towarzystwa, wiedźmin chętnie przystaje na obecność wdowca. Dwa dni później, po skończonym polowaniu, mężczyźni postanawiają zaryzykować i wrócić do obozu krótszą drogą przez las. Caed Dhu jest jednak pełne niebezpieczeństw – o czym świadczy nieustannie wibrujący medalion Geralta oraz częste spotkania z potworami. Gdy wydaje się już, że nie uda im się uwolnić z sideł leszego, nagle pojawia się chmara kolorowych ptaków, które – jak wierzy Jakub – na polecenie Marty wskazują im drogę ucieczki. Podążając ich śladem, myśliwy i wiedźmin trafiają bezpiecznie do piętrowego domu, stojącego tajemniczo głęboko w puszczy. Tam przybysze eksplorują prawdziwy labirynt korytarzy, niemożliwy do pomieszczenia w zwykłej rezydencji, co sugeruje, że dom jest magiczny. Chociaż zdaje się, że w posiadłości nie ma żywej duszy, szybko okazuje się, że w środku wałęsają się trupojady, a niektóre pokoje wprost wypchane są stosami ciał. Geralt zaczyna sobie uświadamiać, że znalazł się między młotem a kowadłem, więc – nie widząc wielu opcji – postanawia przeczekać i poobserwować jak rozwinie się sytuacja z Jakubem próbującym znaleźć w tej ogromnej rezydencji swoją żonę.
Wszystko zaczyna się powoli wyjaśniać, gdy podczas odpoczynku Geralta nawiedza sukkub o imieniu Vara, ukryta dotychczas w cieniu mieszkanka domu ze szkła. Sekutnica oprowadza wiedźmina po posiadłości, subtelnie odkrywając przed nim tajemnice tego miejsca. W zdobiących ściany licznych witrażach natomiast, Biały Wilk dostrzega wreszcie kierowane do niego wiadomości. W końcu wizyta na niedostępnym wcześniej piętrze potwierdza podejrzenia: historia o wampirzym ataku na karawanę to kłamstwo mające przykryć prawdziwe zbrodnie Jakuba. Okazuje się on chorobliwie zazdrosnym seryjnym mordercą, który zabija każdego, kto choćby zbliży się do granicy Czarnego Lasu. Opowieść o jego małżeństwie i wielkiej miłości również okazuje się fałszywa, ponieważ Marta nigdy nie wyszła za niego dobrowolnie. Została mu sprzedana przez ojca, a następnie bita i gwałcona. Myśliwy miał na jej punkcie obsesję, która tylko się nasiliła, gdy nakrył żonę na schadzce z kowalem. Od tego czasu Jakub żył swoimi urojeniami – nawet po tym, jak w przypływie szału zamordował Martę, a ona stała się przeklętą rezydentką szklanego domu. Udręczona nieboszczka prosi wiedźmina o ukaranie sprawcy, i choć ten odmawia, sprawiedliwość dosięga Jakuba tak czy inaczej. Oszalały z zazdrości wdowiec rzuca się na Geralta, a następnie – pokonany – ucieka w las. Geralt rusza za nim i dopada go, jednak nie zabija. Zamiast tego udaje się w swoją stronę pozwalając, aby wyrok wykonał leszy.




