FANDOM


Jeśli ma się przyjaciół, a mimo to wszystko się traci, jest oczywiste, że przyjaciele ponoszą winę. Za to, co uczynili, względnie za to, czego nie uczynili. Za to, że nie wiedzieli, co należy uczynić.Eithne do Jaskra[1]
Eithné, zwana Srebrnooką – pani wszystkich driad i władczyni Brokilonu. Znana ze swojej dumy, upartości i odrzucania wszystkiego co ludzkie.

Charakterystyka

Eithne miała włosy w kolorze roztopionego srebra i takież oczy. Była niewysoka i szczupła, Nosiła powłóczystą, zwiewną, jasnozieloną szatę. Dumnie podnosiła głowę, twarz o poważnych, ostrych rysach i zdecydowane usta sprawiły, że wydawała się wyższa i potężniejsza.[1].

Biografia

Bardzo lubiła Geralta z Rivii (prawdopodobnie za jego wcześniejsze zasługi dla Brokilonu) i wielokrotnie mu pomagała (np. lecząc go po tym jak doznał poważnych obrażeń podczas walki z Vilgefortzem podczas przewrotu na Thanedd).

Jej siedzibą był największy dąb w Duén Canell. Miała córkę Morénn, zabitą jakiś czas później przez ludzi.

Eithne pojawiła się po raz pierwszy w rozdziale "Miecz Przeznaczenia", kiedy Geralt przybył do Brokilonu, aby dostarczyć jej wiadomość od króla Venzlava. Wysłuchała poselstwa proponującego jej odstąpienie władcy Brokilonu wzamian za autonomiczny kawałek królestwa. Odmówiła, tym samym okazując swoją dumę. Kiedy wiedźmin przyprowadził do jej lasu księżniczkę Cirillę, Eithne zamierzała uczynić z dziewczynki driadę. Ostatecznie jednak nie podała jej Wody Brokilonu i umożliwiła powrót do świata ludzi.

Eithne pojawiła się również w częściach Czas pogardy i Chrzest ognia, kiedy opiekowała się Geraltem rannym po przewrocie na Thanedd. Umożliwiła mu również poszukiwanie informacji o Ciri za pośrednictwem Milvy. W trzeciej części dowiadujemy się również o jej wcześniejszych kontaktach z Marią Barring (m.in. tego, że Eithne ocaliła kiedyś łuczniczkę z rąk driad).

Dane z różnych źródeł

W filmie i w serialu w rolę Eithné wcieliła się Dorota Kamińska.

Galeria

Linki zewnętrzne

Gwent icon Zobacz w samodzielnej wersji GWINTA kartę Eithné.

Przypisy

  1. Miecz przeznaczenia
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.