FANDOM


Eldain – dowódca komanda Scoia'tael stacjonującego w Sinej Puszczy podczas II Wojny Północnej.

Gry

Życie pośród ludzi

Mieszkał w Gulecie, gdzie uważany był za zasymilowanego[N 1]. Prowadził działalność jako kupiec[1], jako osoba utalentowana muzycznie grywał również na weselach[2]. W 1246 r. w mieście doszło do pogromu, w wyniku którego zginęła rodzina Eldaina. Po tym wydarzeniu elf zradykalizował się i postanowił walczyć z ludźmi jako członek komanda Wiewiórek[1].

Działalność w Sinej Puszczy

Eldain stał się najbardziej znienawidzonym Scoia'tael w Aedirn. Był świadomy, że taka walka prowadzi tylko do porażki, postanowił więc wzbudzać grozę w ludziach, tak, aby był zapamiętany jako ich koszmar[2]. Torturował jeńców (często z nadmiernym okrucieństwem)[3] i nie dotrzymywał umów[1]. Nie chciał w ogóle układać się z Aedirnczykami – kiedy wysłano do niego posła, kazał mu wyłupić oczy i wepchnąć białą flagę do gardła. Kupował broń od havekarów z Krzywego Rogu[3].

II Wojna Północna

Jego komando, podobnie jak pozostali Scoia'tael, wspierało Nilfgaardczyków w walce z Aedirnczykami[3]. Za pośrednictwem Czarnych udało mu się również nawiązać kontakt z przywódcą Wiewiórek działających w Temerii, Iorwethem, który wyraził chęć współpracy[4].

Tymczasem król Demawend rozkazał Rayli rozbić oddział Eldaina, ten jednak przechytrzył ją i zwabił w pułapkę. Wojowniczka została uratowana przez armię królowej Meve[3]. Elf, mimo posiadania oddziałów dorównujących liczebnością wojskom królowej[1], wiedział, że jest ona poważnym zagrożeniem. Rozkazał pomniejszym drużynom atakować hufiec w różnych miejscach tak, aby go osłabić, a sam miał w decydującej bitwie pokonać wroga[5].

Wojna Krwi: Wiedźmińskie Opowieści

WK SS Eldain 1

Konfrontacja Eldaina z Meve

Hufiec dotarł w okolice elfiego cmentarza. Rayla, dostrzegając obecność oddziałów Eldaina, zasugerowała królowej obwarowanie się w nekropolii, aby zyskać przewagę taktyczną. Meve przyznała jej rację i wydała stosowne rozkazy. Tymczasem Scoia'tael otoczyli żołnierzy oraz pojmali ich zwiadowców. Eldain, w towarzystwie elfów prowadzących zakładników, zażądał rozmowy z królową. Chciał, aby ta zrezygnowała z przewagi taktycznej, gdyż nie powinno się walczyć na cmentarzu. Wiedział, że argumenty o wartości moralnej tego miejsca nie wpłyną na decyzję Meve, dlatego chciał użyć schwytanych zwiadowców jako karty przetargowej – ich życie w zamian za opuszczenie terenu nekropolii. Niezależnie od tego, jaką decyzję podjęła królowa, Eldain zamordował pojmanych, po czym wywiązała się walka. Scoia'tael zostali pokonani, a ich dowódca – śmiertelnie ranny. Przyznając się do przegranej, poprosił Meve, aby pochowała go w grobowcu.

Królowa, zdając sobie sprawę, że obie strony konfliktu od lat walczą z równym okrucieństwem, zgodziła się dać Eldainowi godny pochówek. Ten podziękował jej, po czym skonał.

Królowa stwierdziła, że Eldain nie zasługuje na godny pochówek, a jego ciało powinno zostać obgryzione przez zwierzęta. Ten przyznał, że postąpiłby tak samo, po czym skonał.

Ciekawostki

  • Powszechnie wiedziano, że Eldain uwielbia muzykę. Pewien schwytany przez Scoia'tael trubadur, licząc, że w ten sposób ocali życie, poprosił o możliwość wykonania ostatniego występu[N 2]. Eldain zgodził się i uważnie wysłuchał wykonania barda, a nawet bił mu brawo, po czym obdarł go żywcem ze skóry.

Galeria

Wideo

Przedstawienie lidera Eldain

Przedstawienie lidera Eldain

Uwagi

  1. Był świadomy niechęci ludzi do elfów, ale pomimo jawnie okazywanej niechęci nie wdawał się w konflikty z mieszkańcami miasta.
  2. Istnieją różne wersje tej historii. Według pierwszej artysta chciał śpiewać, natomiast według drugiej – grać na flecie.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Raport: Komando Eldaina
  2. 2,0 2,1 2,2 GWINT: Wiedźmińska Gra Karciana
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Wojna Krwi: Wiedźmińskie Opowieści
  4. Pismo znalezione przy Eldainie
  5. Instrukcje
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.