- Informacje
- Opisy z książek i gier
A czy ty wiesz, Dijkstra, że mieć milion i nie mieć miliona to razem dwa miliony?Król Esterad do Dijkstry[1]
Esterad Thyssen – król Koviru, Poviss, Naroku, Velhadu i Talgaru w czasach II wojny z Nilfgaardem.
Syn Baldwina i Blanki z Malleore. Powrócił na tron po Nocy noży i pochodni , w wyniku której zamordowano uzurpatorów, co umożliwiło powrót Thyssenidom.
Biografia[]
Wczesne życie i wygnanie[]
Czasy Esterada (i jego ojca, Baldwina) to okres trudny dla Koviru i dla domu Thyssenidów. Esterad urodził się jeszcze, kiedy Thyssenidzi wciąż panowali nad Kovirem i Povissem. W wyniku krwawych walk o władzę nastąpiła najpierw secesja Poviss, gdzie zaczął rządzić samozwańczy król Rhyd. Usamodzielniła się i wywalczyła niezawisłość Marchia Wschodnia, która później podzieliła się na kilka księstw i królestw, by wreszcie zjednoczyć się w tzw. Ligę z Hengfors. Najgorsze miało dopiero nadejść — doszło do rewolty, w wyniku której sprytny markgraf Idi strącił Baldwina z tronu i Thyssenidzi po raz pierwszy w historii rodu musieli salwować się ucieczką. Nie wszyscy zdołali, ród mocno się przerzedził. W czasie ucieczki zmarł niespodziewanie król Baldwin, prawdopodobnie na wylew krwi do mózgu.
Powrót na tron[]
Tym sposobem cała młodość Esterada minęła na wygnaniu w Talgarze.
Nie minęła bezproduktywnie. Esterad obmyślał plany, gromadził siły, zdobywał stronników, zawierał tajne pakty i sojusze. Wreszcie uderzył, a uderzył strasznie. W ciągu jednej nocy, zwanej od tamtej pory "Nocą noży i pochodni" w 1249 roku rokoszanie zostali pobici, Idi i Rhyd zamordowani wraz z całymi rodzinami. Podniesioną z zalanej krwią posadzki koronę Koviru włożono — nie wycierając — na głowę Esterada Thyssena. Thyssenidzi powrócili. W wyniku ciężkich chwil dynastia Thyssenidów poniosła duże straty, a sam Kovir utracił wiele ziemi, ale przede wszystkim prestiż i pozycje. Panowanie Esterada, który swą władzą objął Kovir, Poviss, Narok, Velhad i Talgar, to czas spokoju i stabilizacji oraz odbudowy potęgi Koviru. Dzięki bogatym złożom kamieni szlachetnych, Thyssenidzi znów stali się najbardziej wpływowym i potężnym domem Północy. Poza tym Esterad posiadał najlepszy wywiad na Północy, bardzo mocno rozbudowany i sprawny, dzięki czemu był najlepiej poinformowanym monarchą na północy.
Królową oraz żoną Esterada została poznana na wygnaniu Zuleyka. Ich dzieci (w kolejności przyjścia na świat) to: Gaudemunda, Heloiza i Tankred. Swą najstarszą córkę wydał za szefa wywiadu Koviru, księcia Vermuellena.
Wedłu króla Vizimira II, Esterad planował odzyskać wpływy na północy i planował mariaż z Ligą z Hengfors, nie zważając na interesy na południu.
W czasie II Wojny Północnej[]
Mimo że Kovir zachowywał neutralność, w trakcie II Wojny Północnej Esterad pomógł wojskom Nordlingów, wystawiając pułk kondotierów pod wodzą „Adieu” Pangratta. Poza tym udzielił pożyczki królestwu Redanii.
Po wojnie[]
Wziął udział w ślubie cesarza Emhyra z Fałszywą Ciri. W trakcie ślubu zwrócił uwagę, że dziewczyna różni się od tej, którą widział w snach zsyłanych mu przez Lożę Czarodziejek[1]. Zginął z ręki zabójców, broniąc żony, pchnięty nożem ponad 20 razy.
Hipotezy na temat zamachu.[]
Brak informacji na czyje zlecenie król został zamordowany. Domysłami pozostają czy morderstwo zostało zlecone przez Nilfgaard za pomoc udzieloną Nordlingom przez króla (udziały w spółkach handlu zamorskiego), czy też było wynikiem późniejszych nieznanych nam konfliktów, nie wiemy bowiem, w którym roku zginął władca.
Druga hipotaza może wskazywać, że za zamachem stała Loża Czarodziejek, po tym, jak wbrew ich planom nie udało się węzłem małżeńskim połączyć Ciri, spadkobierczyni tronu Cintry, z jego synem Tankredem. Aby nakłonić króla do mariażu Sheala de Tancarville zsyłała mu sny, w których matka króla zwraca się do niego słowami: Mam żonę dla Tankreda, mam żonę dla Tankreda i pokazuje mu Ciri. Stąd Esterad znał prawdziwe oblicze królewny i nie zmylił go portret „falsyfikatu Ciri” wykonanego na zlecenie cesarza Nilfgaardu, Emhyra var Emreisa. Domyślając się prawdy chciał wspólnie z żoną Zuleyką wykorzystać tę wiedzę dla siebie. Prawdopodobnie faktycznie łącząc Ciri z Tankredem, a tym samym zdobywając prawa do Cintry. Taki obrót sprawy zapewne skutkowałoby kolejną wojną Północnych Królestw z Nilfgaardem, gdyż już podczas pokojowych rokowań w Cintrze król Temerii, Foltest, snuł plany odbicia Cintry spod władzy Cesarstwa Nilffgaardu, a takiego pretekstu by nie zmarnował. Na to nie mogły pozwolic Czarodziejki, które „wystarały” się o pokój i de facto dyktowały jego warunki. Po drugie wyjście na jaw prawdy o Ciri podważyłyby autorytet Loży, dlatego nie wykluczone, że to czarodziejki zleciły zabójstwo króla Esterada Thyssena i prawdopodobnie też jego żony, Zuleyki, która w sprawie snów kontaktowała się z czarodziejką Shealą.
O spisku Loży może też przemawiać analogiczna historia, jaka spotkała Dijkstrę. Gdy ten dowiedział się prawdy o zamachu na króla Redanii - Vizimira, podzielił się nią jedynie z czarodziejką Filippą Eilhart i zaraz po tym nasłano na niego profesjonalnych skrytobójców. Rozkazano im zabić jedynie Djikstrę, a gdy im się to nie udało, nie zabili jego osobistego sekretarza, Oriego, choć mieli ku temu sposobność i podejrzenie o pomoc w ucieczce szpiega (byli profesjonistami). Być może dlatego więc Esterad nie starał się bronić siebie (choć jak wspomina później jego wnuk, Guiscard Vermuellen, król był silny, a zamachowców było tylko trzech), lecz swoim ciałem zasłaniał żonę, gdyż zrozumiał z czyjego rozkazu przybyli zamachowcy i że na żonę też wydano wyrok. Poszlaką przemawiającą za tą hipotezą może być to, że sam autor przytacza historie obu zamachów w tym samym czasie i podobnym kontekście.
Dodatkowo syn najstarszej córki Esterada, Guiscard Vermullen, w momencie, gdy doszło do spotkania jego dziadka-króla z szefem redańskiego wywiadu miał około dziesięć lat, a wydarzenia te wspomina po tym, jak upłynęło od nich osiemdziesiąt pięć, tak więc z racji zasłużonego w ten czas wieku Guiscarda zamach na króla miał miejsce niedługo po Pokoju Cintryjskim, tak samo, jak próba zabójstwa Dijkstry.
Ciekawostki[]
- Esterad kochał swoją żonę bezgranicznie. Plotka głosiła, że nigdy jej nie zdradził. Dijkstra wielokrotnie "podkładał" mu atrakcyjne agentki w celu pozyskania informacji. Bezowocnie,
- Esterad miał być pierwszą ofiarą wiedźmina Letho. Królobójca przygotowywał się do zamachu na króla Esterada, jednak doradczyni jego żony, Sheala zleciła mu zabójstwo Demawenda, który był królem Aedirn,
- Król unikał noszenia berła, by nie wyjść w oczach ludzi na protekcjonalnego, lubił natomiast bawić się nim na osobności gdy intensywnie nad czymś myślał,
- Wspomniane jest, że jako jedyny z królów sypiał w jednej sypialni ze swoją małżonką,
- Nie widział w swoim synu następcy tronu,
- Jak na swój wiek (ok.50 lat) wyglądał bardzo młodo,
- Był nieufny w stosunku do czarodziejek,
- Nie cierpiał swojej matki (nazwał ją wiedźmą),
- Poznał się z szefem tajnych służb Redanii, Dijkstrą i przypadli sobie do gustu, a nawet wspólnie żartowali,
- W grze Wiedźmin 3: Dziki Gon można od Dijkstry wygrać kartę do Gwinta z Esteradem Thyssenem;
- Dowódców Wolnej Kompanii Kondotierskiej nazywał "psotnymi kotami",
- W trakcie II Wojny Nordlingów z Nilfgaardem dzięki swej pomysłowości, pomocy żony Zuleyki oraz słów Proroka Lebiody sfinansował pomoc militarną przeciw cesarstwu za pieniądze... Nilfgaardu i na dodatek oficjalnie pozostał neutralny,
- Posiadał szeroko rozbudowaną sieć wywiadu wojskowego i handlowego, której nie udało się rozpracować nawet Dijkstrze,
- Miał bardzo złe zdanie o Sheali de Tancarville, twierdząc, że rośnie z niej druga Filippa Eilhart,
- Po prośbie Dijkstry zastanawia się co zrobić i w spokoju wysłuchuje, gdy żona czyta mu fragmenty Dobrej Księgi. Zgadza się z ostatnim fragmentem i nazywa proroka Lebiodę łebskim,
- Jego nazwisko może być nawiązaniem do niemieckiego przemysłowca Augusta Thyssena.
Przypisy
- ↑ A. Sapkowski, Pani Jeziora, Warszawa 2004, s. 422.
 |
 |
 |
