- Informacje
- Opisy z książek i gier
Chodzą ghule koło drogi, zeżrą ręce, zeżrą nogi, zeżrą ciebie calutkiego, więc uważaj ty, kolego. Dziecięca rymowanka o ghulach
Ghul – potwór żywiący się ciałami zmarłych. Pożera trupy już nazajutrz po pogrzebie. Czasem atakuje żywych, rozszarpując swoje ofiary. Jest wrażliwy na srebro, intensywne światło oraz na ogień. Ghul jest potworem pokoniunkcyjnym. Jest też znacznie mniejszy od graveira.
Charakterystyka[]
Ciężko opisać ghule i graveiry. Z jednej strony przypominają człowieka – ale z drugiej są jego całkowitym przeciwieństwem. Choć ręce i nogi mają w miarę ludzkie, to chodzą na czworaka, jak psy czy borsuki. Ponadto, kieruje nimi tylko i wyłącznie jedno – niezaspokojone łaknienie świeżego ludzkiego ścierwa.
Ghule i ich groźniejsza odmiana, graveiry, żerują zwykle w małych grupach, którym przewodzi czasem alghul. Jako, że gustują w świeżym ludzkim ścierwie, spotkać je można przede wszystkim w okolicach cmentarzy, krypt, katakumb i innego rodzaju nekropolii, a także w pobliżu pobojowisk. Kiedy tylko nadarzy się okazja, polują też na żywych – zwłaszcza jeśli mają przewagę liczebną.
Przeważnie ghule nie stanowią zbyt dużego zagrożenia dla wiedźmina – należy jednak pamiętać, że zraniony osobnik potrafi wpaść w szał. Atakuje wówczas zaciekle, nie dbając o własne bezpieczeństwo i ewentualne obrażenia. Warto też mieć na uwadze, że ghule i graveiry są szczególnie groźne tuż po zachodzie słońca i w nocy.
Umiejętności[]
Ghule są nienaturalnie silne, wytrzymałe i szybkie. Do tego posiadają wyostrzone zmysły, a także długie ostre pazury i zębiska, które z łatwością rozszarpują mięso.
Ciekawostki[]
- W pierwszej grze ,,Wiedźmin", ghule mają znacznie inny wygląd i sposób poruszania się.
- Występują w kilkuosobowych grupach.
- W „Wiedźminie” mamy okazję porozmawiać z pewnym wyjątkowym ghulem, co jest dużym zaskoczeniem, gdyż ghule są z natury kompletnie dzikie, a nie rozumne.
- Według podań ludowych w wigilię Saovine ghule zgrzytają zębami.
