- Informacje
- Opisy z książek i gier
Leo Bonhart – ebbiński łowca nagród i najemny zabójca, wcześniej zawodowy żołnierz i wędrowny handlarz. Znany z profesjonalizmu oraz wysokiej ceny świadczonych usług.
Charakterystyka[]
Leo Bonhart był bardzo wysokim, a jednocześnie kościstym mężczyzną mającym siwe wąsy[1]. Miał także nietypowe rybie, wodniste oczy, pozbawione brwi i rzęs. Z powodu swojej aparycji, umiejętności szermierczych i skłonności do okrucieństwa, przerażał zarówno wrogów, jak i sojuszników. Już sam jego uśmiech potrafił wywołać w rozmówcy strach. Był nie tylko profesjonalistą w zabijaniu, ale i sadystą czerpiącym przyjemność z torturowania swoich ofiar[2].
Biografia[]
W trakcie swojej kariery łowcy nagród rozbił hanzy Dużego Lothara i Valdeza.
Ze względu na swoją reputację profesjonalisty dostał zlecenie od Stefana Skellena na zabicie Ciri, a od barona Casadei pojmanie jej żywcem. Później Bonhart zabił Szczury, z którymi wówczas współpracowała i przyjaźniła się Ciri, a po śmierci obciął im głowy na oczach dziewczyny. Finalnie nie wywiązał się z obu otrzymanych zleceń, gdyż po zobaczeniu, w jaki sposób Ciri z nim walczy, zmienił swoje plany co do dziewczyny. Łowca nagród więził ją przez jakiś czas, bijąc, maltretując i zmuszając do zabijania na arenie w Claremont, w mieście należącym do Houvenaghela. Dziewczyna uciekła, gdy wraz z Bonhartem przybyli do wsi Goworożec na spotkanie ze Stefanem Skellenem i Riencem. Mężczyzna zabił wtedy Neratina Cekę, który pomógł dziewczynie uciec, z kolei Skellen poważnie zranił Ciri orionem w twarz. Po ucieczce wiedźminka chroniła i leczyła się przez jakiś czas w pustelni Vysogoty z Corvo. W tym czasie Bonhart razem ze Stefanem Skellenem i Riencem zaczął ścigać Ciri na polecenie Vilgefortza. Ostatecznie, po pościgu i walce na zamarzniętym jeziorze Tarn Mira, Ciri uciekła do Tor Zireael, a Bonhart nie zdołał złapać dziewczyny przed Wieżą Jaskółki tylko dlatego, że Król Dzikiego Gonu zagrodził mu drogę. W późniejszym czasie, kiedy razem z Vilgefortzem i jego ludźmi przebywał w zamku Stygga, chciał zgwałcić Yennefer, a gdy ta mu się skutecznie sprzeciwiała, pokazał jej trzy amulety, które zdobył, rzekomo zabijając wiedźminów będących ich właścicielami – amulety te, miały kształt wilka, gryfa i kota. Liczył, że w ten sposób ją przestraszy, zmniejszy jej opór, zamiast tego czarodziejka podała w wątpliwość sposób zdobycia przez niego rzeczonych amuletów, a na dodatek wbiła mu widelec w twarz i zraniła w krocze. Potem, w trakcie szturmu na zamek Stygga, Bonhart zabił Cahira, a następnie sam zginął z ręki Ciri.
Ciekawostki[]
- Stefan Skellen zaoferował mu 100 florenów niflgaardzkich za zabicie Ciri[1].
- Posiadał kilka wiedźmińskich medalionów, twierdząc, iż są one trofeum zgarniętym po zabiciu ich właścicieli, ich ilość i różnorodność miała świadczyć o jego kunszcie szermierczym, rzekomo przewyższającym umiejętności wiedźminów. Jednakże nie wiadomo czy nie zdobył ich w inny sposób, np. kradnąc je lub kupując.
- Ciri po zabiciu Bonharta przywłaszczyła sobie medalion Kota i w grze Wiedźmin 3: Dziki Gon możemy spostrzec, że trzyma go przypiętego do talii. Geraltowi zaś, dała medalion wilka – medalion wiedźmina w grach jest najprawdopodobniej tym samym, który dostał od Ciri.
- W grze Wiedźmin 1 został wspomniany podczas rozmowy Geralta z innym łowcą nagród – Jean-Pierre'em na bagnach w akcie II.
- W grze Wiedźmin 1, Geralt przed starciem z hersztem Salamandry na Podgrodziu mówi: graj muzyko – to słowa, które Bonhart wypowiadał przed walką. Sytuacja ta, powtarza się w trzeciej części, gdy Geralt wykonuje zlecenie na południcę pod Novigradem.
Linki zewnętrzne[]
Zobacz w samodzielnej wersji GWINTA kartę Leo Bonhart.Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 A. Sapkowski, Chrzest ognia, Warszawa 2014, s.307
- ↑ A. Sapkowski, Chrzest ognia, Warszawa 2014, s. 309