Merwina - właścicielka łażni w Novigradzie.
W młodości zajmowała się położnictwem. Była, wydaje się, ceniona w swojej branży. Najmowali ją dla swoich żon szlachcice i możnowładcy. Była naonczas także nałożnicą wielmoży Ostrita, jedną z wielu zresztą. Z tej relacji miała dwoje nieślubnych dzieci; Elizę i Elida.
Pewnego razu wynajął ją sam władca Temerii, Foltest. Była jedną z trzech położnych, które odbierały poród dziecka Addy Temerskiej, królewskiej siostry i kochanki. Widok urodzonego przez królewską siostrę, wstrząsnął Merwiną. Opuściła Wyzimę, by szukać szczęścia gdzie indziej. Własne dzieci na ten czas oddała swojej mieszkającej na wsi matce. Niedługo potem wybuchła III Wojna Północna, a przez ziemię na których znalazło się jej potomstwo, przeszła wojenna nędza i głód. Nie była jednak w stanie im wówczas pomóc. To wtedy jej córka dopuściła się aktu kanibalizmu, za co wioskowy guślarz zaklął ją w strzygę. Po wojnie Merwina jedną ze swoich łaźni przekazała córce. Najwyraźniej liczyła, że okiełzna to popadającą z nienawiści w obłęd córkę. Tak się jednak nie stało. Po kilku latach, pod postacią strzygi, Eliza zaczęła mordować ludzi. Stan ten rzeczy trwał przez siedem miesięcy, wielu było gotowych wiele zapłacić za głowę bestii. To wtedy Merwina wpadła na pomysł, aby wynająć wiedźmina. Pragnęła w ten sposób odciągnąć uwagę od Elizy, nie zakładała zresztą by wiedźmini byli w stanie ją wytropić. Brała też pod uwagę ewentualność, że wiedźmini będą w stanie odczarować jej córkę.
Na ogłoszenie Merwiny odpowiedzieli Geralt z Rivii i Ciri.