Nesa[1] – młoda elfka Aen Seidhe, porwana i zmutowana przez Kitsu.
Wiedźmin: Zmora Wilka[]
Była jednym z elfich dzieci mieszkających w Kaedwen. Między 1161[N 1] a 1165 rokiem[2] została porwana przez Kitsu. Kobieta wskutek przeprowadzonych na niej eksperymentów stała się półmarą[3] i planowała przekształcić inne elfie dziewczęta w podobne do siebie stworzenia. Cały proces przeżyła jedynie Nesa, przez co Kitsu uznała ją za swoją córkę.
W 1165 roku[2] kryjówka mieszańca została znaleziona przez Filavandrela, a później przez Vesemira i Tetrę. Kiedy grupa dyskutowała o przeprowadzanych w ruinach mutacjach, przestraszona Nesa ukryła się za kolumną, przez co została zauważona. Gilcrest strzeliła w nią z łuku, jednak strzała trafiła w rękę aén Fidháila, który zasłonił dziewczynkę. Chciał ją zabrać ze sobą, by wychowywała się jako jedna z Aen Seidhe. Mimo to czarodziejka nalegała na zabicie jej, ponieważ jako mieszaniec była niebezpieczna, dodatkowo elfy mogły później użyć jej przeciwko ludziom. Vesemir, trzymając miecz przy gardle Tetry, pozwolił Filavandrelowi odejść. Podkreślił jednak, że gdyby Nesa kogokolwiek skrzywdziła, powinna być zabita.
Przypisy objaśniające
- ↑ W rozmowie z Vesemirem Filavandrel opowiada, że elfki znikają od czterech lat, a więc pierwsze porwanie musiało nastąpić w 1161 roku.
Przypisy
- ↑ Beau DeMayo na Twitterze: „Let's name her Nesa”
- ↑ 2,0 2,1 oś czasu Netflixa
- ↑ opis Kitsu na mapie Kontynentu