- Informacje
- Opisy z książek i gier
Dane z książek Sapkowskiego[]
Niedamir to szczeniak, który jeszcze się nie zaczął golić, ale już zdążył udowodnić, że nie opłaca się z nim zadzierać. (...) Niedamir ostrzy sobie zęby na sąsiednie księstwo Malleore. Wielmoże z Malleore niechętnie patrzą na Niedamira (...) Odgrzebali więc gdzieś starą i zakurzoną przepowiednię mówiącą, ze mitra i ręka dziewuszki należą się temu kto pokona smoka. Ponieważ smoka nikt nie widział tutaj od wieków, myśleli, że mają spokój. Niedamir oczywiście (...) wziąłby Malleore zbrojną ręką i tyle, ale gdy gruchnęła wieść o hołopolskim smoku, zorientował się, że może pobić malleorską szlachtę ich własną bronią.
Niedamir, szczuplutki i piegowaty wyrostek w białym kożuszku, minął wiedźmina, obrzucając go wyniosłym, choć wyraźnie znudzonym spojrzeniem.
– W rzyci mam tamtejszy lud, jak mawia pan Boholt – zaśmiał się Niedamir. – Tron Malleore jest i tak mój, bo mam w Caingorn trzystu pancernych i półtora tysiąca pieszego luda przeciwko ich tysiącu zafajdanych tarczowników. A uznać, to oni mnie i tak uznają. Tak długo będę wieszał, ścinał i włóczył końmi, aż uznają. A ich księżniczka to tłuste cielątko i plunąć mi na jej rękę, potrzebny mi tylko jej kuper, niech urodzi następcę, a potem się ją i tak otruje.
– (...) Inni też mają synów!
– Niedamir z Hengfors ma dwóch. A sam jest wdowcem. Niestarym.