Pani Jeziora – napisana przez Andrzeja Sapkowskiego ostatnia część sagi o wiedźminie.
Streszczenie[]
Grudzień 1267- Czerwiec 1268
Pradawny wąż Uroboros, zwinąwszy się w kształt ósemki, wgryzł się zębiskami we własny ogon. Symbolizuje on nieskończoność i sam jest nieskończonością. Jest wiecznym odchodzeniem i wiecznym powracaniem, przypomina, że w każdej chwili, w każdym zdarzeniu kryją się przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. W każdym zdarzeniu kryje się wieczność. Każde odejście jest zarazem powrotem.
Poprzez portal w Wieży Jaskółki, Ciri dostaje się do władanego przez Auberona królestwa Aen Elle – Ludu Olch, po którym przewodnikiem staje się elf Avallac'h. Wiedźmińska drużyna opuszcza Caed Myrkvid, gdyż bytujący tam druidzi odmawiają jakiejkolwiek pomocy. Kompania dociera do funkcjonującego na granicy rzeczywistości i baśni, idyllicznego księstwa Toussaint, w którym Jaskier wdaje się w romans z księżną Anną Henriettą, a Geralt z nadworną czarodziejką Fringillą Vigo, będącą równocześnie – o czym wiedźmin nie ma pojęcia – członkinią Loży Czarodziejek. Gdy Ciri dowiaduje się od Avallac'ha, czego żąda od niej Król Olch, początkowo buntuje się, ale zgadza się ostatecznie zawrzeć kontrakt i urodzić dziecko w zamian za wolność. Wszystko zmienia się w momencie, gdy odkrywa dowody zbrodni elfów - ślady eksterminacji pierwotnych mieszkańców tego świata. Ciri wpada we wściekłość i postanawia zrobić wszystko, by uciec z krainy Aen Elle, w czym niespodziewanie pomagają jej – również zamieszkujące tę krainę – jednorożce. Wraz z Ihuarraquaxem – jednorożcem, z którym wspólnie przeżyła na pustyni Korath – Ciri rzuca się w szaleńczą podróż w otchłań czasów i miejsc, gdzie jest bezwzględnie i bezlitośnie ścigana przez Eredina – wysłannika Auberona. Tymczasem wzmocnione licznymi ochotnikami oraz najemnikami z Koviru zjednoczone armie Temerii i Redanii rozpoczynają kontrofensywę przeciw wojskom Emhyra var Emreisa na centralnym odcinku frontu. Odrzucają oddziały wroga na południe i uderzają na Dolne Sodden wygrywając m.in. bitwę pod Mayeną. Jednakże potęgi Nilfgaardu nie przyjdzie tak łatwo złamać. Drużyna Geralta tkwi bezczynnie w Toussaint przez parę miesięcy, gnuśniejąc i tracąc czas. Wiedźmina, w zamku Beauclair zatrzymuje głównie czarodziejka Fringilla Vigo oraz możliwość ciągłych polowań na potwory w podziemiach zamków Toussaint. Wszystko zmienia się w momencie, gdy będąc na polowaniu pod kasztelem Zurbarràn, wiedźmin przypadkowo podsłuchuje tajną rozmowę Stefana Skellena z wielkimi książętami nilfgaardzkimi i dowiaduje się, gdzie ukrywa się czarodziej Vilgefortz. Geralt domyśla się, że Fringilla Vigo specjalnie „trzymała go” w Toussaint na czyjeś zlecenie. Oszukuje czarodziejkę i za miejsce pobytu Vilgefortza podaje zamek Rhys-Rhun w północnym Nazairze. W wyniku tej dezinformacji Filippa Eilhart rozkazuje podjąć szturm na opustoszały zamek Rhys-Rhun co kończy się wielką kompromitacją Loży Czarodziejek. Natomiast wiedźmin i jego kompania (poza Jaskrem, który zostaje z księżną Annariettą) błyskawicznie opuszczają Toussaint i udają się na południe, w kierunku zamku Stygga, siedziby Vilgefortza, w której wszystko ma się rozstrzygnąć. Marszałek polny cesarstwa Nilfgaardu, Menno Coehoorn postanawia rozstrzygnąć losy wojny i zadać Nordlingom ostateczny, decydujący cios. Na czele potężnej Grupy Armii „Środek” rusza wprost na walczące w Sodden wojska temersko-redańskie. Dochodzi do wielkiej bitwy pod Brenną, w której niemalże cała potęga Północy ściera się z całą potęgą Południa. Ciri wciąż błądząc po niekończącej się spirali czasów i miejsc, gubi jednorożca Ihuarraquaxa i traci wszelką nadzieję. Jednakże, dzięki niespodziewanej i nieoczekiwanej pomocy czarodziejek z przyszłości, Nimue i Condwiramurs Tilly udaje jej się znaleźć odpowiednie miejsce i odpowiedni czas. Dociera do zamku Vilgefortza by uratować Yennefer. Niedługo potem przybywa Geralt ze swoją kompanią. Dochodzi do ostatecznej walki, w której giną towarzysze Geralta, Vilgefortz i większość jego ludzi. Następnie następuje atak Emhyra var Emreis, przed którego siłą poddają się wszyscy, którzy przeżyli. Emhyr ma plan zabicia wiedźmina i Yennefer (pozwala im wybrać samobójstwo) oraz zabrania Ciri do Nilfgaardu, ale jej płacz sprawia, że wypuszcza całą trójkę wolno.
By Risef 15
Po krótkim okresie wspólnego podróżowania, każdy udaje się w swoją stronę, aby parę tygodni później przybyć do Rivii na umówione spotkanie. Akurat wtedy w mieście wybucha pogrom nieludzi, podczas którego Geralt zostaje ciężko ranny. Ratując go, Yennefer opada zupełnie z sił. Ciri wykorzystując swoje umiejętności przenosi ich do innego wymiaru, w którym dwoje kochanków prowadzi dalej sielskie życie, sama zaś udając się w podróż poza czasem i przestrzenią.
.
Galeria[]
