Kochałem ją... Ale ona zawsze była smutna, nic jej nie cieszyło. Świat ją przerażał. Myślałem, że doskwiera jej bieda, dlatego starałem się za wszelką cenę wyrwać nas ze wsi (...) ale Pinastri szybko się zorientowała, że arystokraci nie są wcale szlachetniejsi niż wieśniacy.Marcello do Geralta[1]
Pinastri – pustelniczka pochodząca z Toussaint.
Wiedźmin 3: Krew i Wino[]
Wychowała się w biednej wiosce z Marcello Clerici, który był w niej zakochany. Widząc, że ciągle jest przygnębiona, Marcello doszedł do wniosku, że tak musi być, ponieważ zawsze byli biedni – postanowił więc pojechać do Beauclair, zabierając ją ze sobą w nadziei, że uszczęśliwi ją. Został więc giermkiem na zamku. Kobieta jednak przekonała się, że arystokraci wewnątrz nie różnią się nazbyt od wieśniaków. Zawiodła się także na Marcello, więc uciekła z zamku i dołączyła do ruchu flagelantów. Biczownicy źle ją traktowali więc ich także porzuciła. W końcu została pustelniczką, ale duch Clerici – przez jej ogromny gniew – dręczył ją pod postacią konia.
Ową krzywdą, której nie chciała rycerzowi wybaczyć było zakatowanie przez niego własnego wierzchowca imieniem Łysek.