- Informacje
- Opisy z książek i gier
Silvany są wredne, chciwe i kłamliwe. Ale i tak wolę je od Dh'oine.Yaevinn, legendarny dowódca oddziałów Scoia'tael[1]
Silvan – istota rozumna, zwana również rokitą, przez zabobonnych chłopów mylnie uważana za diabła.
Charakterystyka[]
Wygląda jak pół-człowiek, pół-kozioł. Niektóre osobniki, jak np. Torque są szczupłe i niskie, pokryte gęstym ciemnym futrem od pasa w dół. Inne z kolei wręcz przeciwnie, są wysokie i strasznie masywne, przy czym nie mają futra, lecz noszą szeroką w pasie przepaskę na biodra.
Silvany są w większości przypadków niegroźne, choć lubią sprawiać uporczywe i niemiłe dowcipy oraz wyżerać kapustę z pól. Jednak nawet wśród tych żartownisiów zdarzają się czasem niebezpieczne bestie, czego idealnym przykładem był potężny Fugas, który już samym swoim wyglądem różnił się od innych Silvanów, a zamiast żartować z ludzi, wolał ich zabijać – albo robił z nich miazgę swoją siłą i ciężarem, albo palił ich żywcem.
Znane osobniki[]
Wiedźmin: Pogromca Potworów[]
W grze występują cztery typy tego potwora: Silvan, Silvan Dearg, Sadownik i Siewca. Różnią się między sobą poziomem trudności i wyglądem. Ze zwykłego Silvana pozyskuje się sproszkowaną tkankę potwora, a z 3 pozostałych szczątki reliktu. Wszystkie typy Silvanów są podatne na silne ataki i stal.
Silvan[]
Jest to pospolity potwór o średnim poziomie trudności, który pod względem wyglądu jest praktycznie taki sam, jak jego odpowiednik z gry Wiedźmin 3: Dziki Gon.
Silvan Dearg[]
Jest to potwór rzadki, nieco silniejszy od zwykłego Silvana.
Sadownik i Siewca[]
Oba są potworami legendarnymi i pojawiają się tylko podczas święta Lammas. Według bestiariusza, Sadownik zadaje wyjątkowo silne ciosy, a Siewca rozrzuca kości swych ofiar po polach.
Ciekawostki[]
- Poszczególne Silvany lubią sobie grać na drewnianych piszczałkach, przez co są kojarzone z tym instrumentem.
- Ludowa mądrość podaje, że aby wypędzić z okolicy niechcianego diaboła, należy poczęstować go żelaznymi kulkami miast orzechem, dziegciem zamiast miodem, a także mydłem miast twarogiem.[1]




