To coś miało około dwóch sążni długości i było ciemnobrązowe. W pierwszej chwili Geralt pomyślał, że to wąż. Ale spostrzegł żółte, ruchliwe, haczykowate odnóża, płaskie segmenty długiego tułowia i zorientował się, że to nie wąż. Że to coś znacznie gorszego.Opis skolopendromorfa [1]

Skolopendromorf (w St. Yghern) – leśny insektoid.

Charakterystyka

Skolopendromorf kształtem przypomina węża o długości około dwóch sążni długości. Jego ciało pokrywa ciemnobrązowy chitynowy pancerz. Posiada on dużą liczbę haczykowatych odnóży. Jest w stanie wytrzymać nawet uderzenie wiedźmińskiego miecza[1].

Jest bardzo groźny. W walce stara się owinąć wokół ofiary i unieszkodliwić ją jadem, który wytwarzają jego kleszcze[1].

Zamieszkuje lasy, puszcze i wilgotne miejsca[1].


Wiedźmin

Skolopendromorfy pojawiają się wyłącznie na niezamieszkanych obszarach wioski Odmęty, wyskakując spod ziemi i atakując czasami w małej grupie liczącej dwóch lub trzech osobników. Są podatne na olej przeciw insektoidom. W zleceniu na nie, elfi rzemieślnik z jaskini elfów na brzegu zapłaci orenami za kilka sztuk chitynowego pancerza tych potworów. Ze szczątków zabitego skolopendromorfa można pozyskać tchawki, gruczoły jadowe i toksyny – składniki do wytwarzania eliksirów. Są odporne na krwawienie, powalenie i oślepienie. Wpis o tych bestiach w bestiariuszu pojawia się po przeczytaniu książki „Cudowny świat insektoidów[2].

W przygodzie z Edycji RozszerzonejCena neutralności” pojawiają się czasami w okolicach Kaer Morhen, wpis o nich Geralt posiada już na samym początku w bestiariuszu[2].

Wiedźmin 3: Krew i Wino

Skolopendromorfy występują dość często pod ziemią, a nieco rzadziej na powierzchni. Atakują przede wszystkim za pomocą potężnej żuwaczki, jednak posiadają również gruczoł jadowy, który umożliwia im plucie kwasem. Stworzenia te żywią się drobnymi stworzeniami żerującymi na łajnie szarlejów. Podatne są na znak Yrden oraz olej przeciw insektoidom. W zadaniu „Przemiana” do wytworzenia nowych mutacji potrzebne są ich zmutowane jaja[3].

Występowanie

Galeria

Przypisy

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.