Zobacz także:
Starsza Mowa – język elfów, jeden ze starszych języków.
Opis[]
Ze względu na to, że jest to jeden z najstarszych używanych jeszcze języków, jest określany mianem starszej mowy. Posługują się nim głównie elfy, choć znają go także uczeni, czarodzieje i badacze.
Starsza mowa dzieli się na:
- Laith aen Undod - język wymarły, używany przez elfy Aen Undod.
- Ellylon - używany przez elfy Aen Elle
- Hen Llinge - używany przez elfy Aen Seidhe. Dzieli się na następujące dialekty:
- Hen Dicen - klasyczny, czysty, używany przez elfy i czarodziejów
- Mowa driad – używana w Brokilonie, prawdopodobnie używana także przez syreny
- Język nilfgaardzki – używany w Nilfgaardzie i prowincjach
- Żargon z Wysp Skellige – używany przez wyspiarzy
- Dialekt zerrikański - mocno zniekształcony, czerpiący także z języka smoków, używany na terenie Zerrikanii
- Dialekt syren[N 1] - używany przez syreny
Ciekawostki[]
- Język elfów oparty jest głównie na irlandzkim, walijskim, szkockim, francuskim, niderlandzkim, niemieckim, katalońskim oraz łacinie. Pojawiają się w nim także zapożyczenia z języka szwedzkiego, angielskiego, rumuńskiego, hiszpańskiego oraz włoskiego.
Uwagi[]
Przypisy objaśniające
- ↑ Oficjalna nazwa nie została nigdzie podana