Temerski wywiad był służbą specjalną odpowiedzialną za schwytanie poszukiwanych osób, dostarczanie wiadomości oraz wywiad wojskowy[1]. Miał swą główną siedzibę w mieście Wyzima i w Mariborze.
Historia[]
Temerskie służby wywiadowcze zaczęły się strukturyzować za czasów króla Cedrika, a głównym ich inżynierem na redańską modłę był wówczas konetabl Skarbimir, który początkowo rekrutował agentów wprost ze świata przestępczego. Sztab korpusu znajdował się pod królewskimi stajniami wyzimskiego kompleksu wojskowego i stąd właśnie wzięła się późniejsza jego nazwa - Stajnie.
Ukierunkowanie tajnych służb na fizyczne eliminowanie wskazywanych celów oraz sianie terroru wzbudzało duży postrach wśród wrogów Cedrica, lecz królewski skarbiec kosztowało majątek. Niezadowolony z takiego stanu rzeczy był następca tronu, Medell[2].
Rządy Medella[]
Kierując się koncepcją samofinansowania służb, Medell zmienił kierownictwo korpusu na Piotra Berendsena, któremu nakazał przeorganizowanie jednostki w taki sposób, aby choć trochę zarabiała na siebie. Okazją ku temu stała się Wielka Wojna Celna, podczas której temerscy agenci licznie przenikali struktury konkurencyjnych państw, przyczyniając się wkrótce do rozwoju przemytu. To z kolei zachęciło Temerię do zakładania agentur gospodarczych handlujących nierzadko m.in redańską kontrabandą.
W 1226 roku agenci wywiadu infiltrowali Aedirńskie Siły Specjalne stacjonujące w Aldersbergu i podjęli nieudana próbę zamachu na życie nieletniego wówczas księcia Demawenda, co miało być zemstą Medella za hańbiącą porażkę zadaną mu przez Virfurila pod Hagge[2].
Rządy Foltesta[]
Niezdolność Piotra Berendsena do zrównoważonego rozwoju służb poskutkowała paraliżem temerskiej komórki kontrywiadowczej. Berendsen został usunięty ze stanowiska i zastąpiony przez Jana Natalisa, późniejszego bohatera bitwy pod Brenną oraz interrexa Temerii. Natalis od podstaw zbudował kontrwywiad poprzez włączenie w struktury armii tzw. oficerów politycznych, którzy przechodzili w Stajniach gruntowne przeszkolenie wywiadowcze. Siedziba kontrwywiadu znalazła się później w Mariborze, a kierował nim nim Jaksa de Sauvigny[2].
W ok. 1271 r, szefem wywiadu był Bernard Dukat alias Talar[3]. Z inicjatywy króla Foltesta powstał również oddział specjalny Niebieskie Pasy, dowodzony przez Vernona Roche’a[4].
Znani członkowie[]
- Stran[1]
- Vitek[1]
- Skarbimir[2]
- Piotr Berendsen[2]
- Jan Natalis[2]
- Jaksa de Sauvigny[2]
- Bernard Dukat, ps. Talar[3]
- nieznany z imienia agent[3]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 A. Sapkowski, Krew elfów, Warszawa 2014.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 Dodatek W tajnej służbie ich królewskich mości, [w:] Wiedźmin: Gra Wyobraźni, Warszawa 2001.
- ↑ 3,0 3,1 3,2 Wiedźmin (CD Projekt RED, 2007).
- ↑ Wiedźmin 2: Zabójcy Królów (CD Projekt RED, 2011).
 Temerski wywiad  Wywiad Kovirski  Wywiad Ofiru |
