FANDOM


Spodziewałem się zimnego zabójcy, a rozmawiałem z kimś, kogo łatwo mógłbym wziąć za zwykłego człowieka, gdyby nie jego rozległa wiedza na temat zwyczajów potworów, dwa miecze na plecach i medalion z głową gryfa na piersi.Augustus Fierabras[1]
Szkoła Gryfa – jedna ze szkół wiedźmińskich rezydująca w zamku Kaer Seren

Informacje

Jej symbolem jest medalion w kształcie otwartego gryfiego dzioba[1].

W grze Wiedźminie 3 Gryfici mogli przypominać poniekąd rycerzy. Świadczyć o tym może fakt, że znany nam przedstawiciel szkoły Gryfa nazywał się Jerzy, podobnie jak patron rycerzy występujący w wierze chrześcijańskiej. Zarówno wiedźmin jak i legendarny rycerz wsławili się pokonaniem smoka. Drugą poszlaką na pewne podobieństwa pomiędzy gryfitami i stanem rycerskim jest rozmowa zasłyszana w Sztygarach, w której ów wiedźmin został określony mianem rycerza. Również rynsztunek szkoły jest bardziej pancerny i rycerski niż zbroje innych cechów[2].

Gry dosyć często podają informację jakoby wiedźmini z tej szkoły specjalizować się mieli w znakach i magii. W grze Wiedźmin wizerunek gryfiego medalionu jest oznaczeniem grupowego stylu walki[3].

Gryfici rezydowali na obrzeżach królestwa Koviru i Poviss. Swoją nazwę szkoła wzięła od potwora nazywanego gryfem, który w pierwszych latach licznie występował w królestwach północy[4]

Szkoła utrzymywała dobre relacje z cechem Wilka, a jej wychowankowie mogli zimować w warowni Kaer Morhen[5].

Obecnie szkoła nie funkcjonuje w wyniku katastrofalnej lawiny która poważnie uszkodziła twierdzę i uśmierciła wielu wiedźminów[6].

Historia

Zniszczenie szkoły

Cech Gryfa podzielił los większości wiedźmińskich cechów. Został on zniszczony, a jego wychowankowie rozproszyli się po kontynencie[1].

Część wiedźminów zginęła z rąk ludzi i łowców nagród[1].

Adaptacje i kontynuacje

Początki

Szkoła ta, została najpewniej założona przez czarodziejów związanych z Alzurem i funkcjonowała na terenie królestw Koviru i Poviss, stamtąd również gryfici najczęściej pobierali dzieci do swojej szkoły, wyjątkiem jest tutaj wiedźmin który przyprowadził tam swoje dziecko niespodziankę, Jeroma, aż z Toussaint[2].

Szkoła miała jakoby specjalizować się i rozwijać magiczne aspekty wiedźmiństwa, w szczególności znaki. Gryfici zbierali również księgi magiczne, dzięki czemu utworzyli pokaźnych rozmiarów bibliotekę. W pierwszych latach swojego istnienia wiedźmini wsławili się wybiciem stad gryfów żyjących w górach Koviru. To właśnie stąd cech wziął swoją późniejszą nazwę[4].

Cech wykształcił wielu znamienitych wiedźminów, jak choćby Jerzego z Kagen i Kruka[2].

Zniszczenie Kaer Seren

Biblioteka Gryfów przyciągnęła uwagę magów, pragnących poznać zebrane tam dzieła, jako, że cześć z nich była najpewniej jedynymi egzemplarzami na kontynencie i bardzo wartościowymi tekstami. Mimo próśb magów wiedźmini odmówili im dostępu do księgozbioru. Urażeni czarodzieje zesłali więc lawinę, która zniszczyła twierdzę, grzebiąc większość przebywających tam żywcem[6].

Przy życiu pozostał jednak co najmniej jeden wiedźmin ze starszyzny, imieniem Keldar, który odtąd pilnował Kaer Seren[6].

Późniejsze losy wiedźminów

Wiedźmini szkoły gryfa rozproszyli się po kontynencie, niektórzy z nich zginęli w różnych okolicznościach. Wyróżnia się tutaj Jerome, zabity przez eksperymenty swojego ojca Tomasa Moreau, był to również wiedźmin odpowiedzialny za opracowanie arcymistrzowskiego rynsztunku gryfa][2].

Inni zginęli w walce z potworami jak wiedźmin spod Sodden, lub z zadanych przez nie ran, jak Jerzy z Kagen[2].

Życiorys Coëna

W 1263 roku wiedźmin Coën nie dotarł na zimę do Kaer Seren, zmuszony był więc zimować w twierdzy Wilków w Górach Sinych. Poznał tam Lamberta, Vesemira, Eskela i Geralta, a także pomógł im w treningu Ciri z którą się zaprzyjaźnił. Cintryjka w transie przewidziała śmierć Coëna, który jednak nie przejął się zbytnio wróżbą i wyruszył na szlak[5].

Na szlaku wiedźmin poznał młodą redańską najemniczkę Narsi z którą założył spółkę. Razem zajmowali się z powodzeniem tępieniem potworów. Odpowiedzialni są między innymi za wybicie utopców ze wsi Jawornik i zabicie archegryfa spod Dorian. Wiedźmin porzucił jednak towarzyszkę, aby zaciągnąć się do zjednoczonej armii północy. Na pożegnanie zostawił ukochanej swój medalion, mówiąc, że ta zwróci mu go po bitwie[4].

Coën poległ w bitwie pod Brenną, w której wziął udział jak ochotnik, zainspirowany przemową Triss Merigold. Młodego wiedźmina próbowano wyratować, ale zginął na stole operacyjnym w namiocie medycznym[1].

Po bitwie na miejsce przybyła Narsi Blotka, dawna kochanka i wspólniczka wiedźmina, która zwróciła mu jego medalion i opłakała. Później miecz wiedźmina został znaleziony przez Eskela, podróżującego w okolicy. Wilki zawiesiły miecz młodego przyjaciela nad paleniskiem w swojej warowni[4].

Znani wiedźmini ze szkoły Gryfa

W książkach

Nie znani są nam z imienia żadni przedstawiciele tej szkoły w powieściach Sapkowskiego, jednak jej istnienie potwierdzone jest w Pani Jeziora.

W grach komputerowych

Ze zbioru „Szpony i Kły”

Ciekawostki

  • Właścicielem medalionu tejże szkoły był przez pewien czas Leo Bonhart. W jego posiadanie wszedł najprawdopodobniej po zabiciu jednego z gryfitów. Medalion odebrała mu później Ciri.
  • Właścicielką medalionu z tej szkoły była czarodziejka Rina Tnis, która znalazła go przy trupie wiedźmina pod Sodden. Nosiła go ze sobą przez całą resztę życia.

Galeria

Zobacz też

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Pani Jeziora
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Wiedźmin 3: Dziki Gon
  3. Wiedźmin (gra komputerowa)
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Szpony i kły
  5. 5,0 5,1 Krew elfów
  6. 6,0 6,1 6,2 The Witcher Role-Playing Game
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.